Σκέψεις και Λέξεις
Σχόλια 3

Ένα τόσο δα, μικρό σουγιαδάκι…


Σήμερα που ξενυχτώ και γρατζουνάω λίγο τον εαυτό μου σκέφτομαι και αναρωτιέμαι τί αξία έχει ο χρόνος στη σύνδεσή σου με τους ανθρώπους. Γνωρίζεις ανθρώπους για λίγο ή για πολύ. Άλλους τους κρατάς κι άλλους τους αφήνεις. Άλλοι φεύγουν κι άλλοτε φεύγεις εσύ. Δεν ξέρω αν μπορώ να καταλήξω κάπου. Μπορώ και θυμάμαι μόνο τον παραλλογισμό του χρόνου. Να περνά αλόγιστα και να μη συνδέει τίποτα… Άλλες πάλι φορές, σου προσφέρει τη στιγμή του και σου δημιουργεί έναν κόσμο ολόκληρο. Κι ύστερα χάνεται.

Κάπως έτσι γνώρισα τον Αλέξανδρο. Για λίγο. Και μέσα σε αυτό το λίγο απέκτησα το δικό μου παρατσούκλι από εκείνον. «Αναλατάκι μου!» έλεγε. Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί με αποκαλούσε έτσι. Δεν έχει σημασία. Κάτι θα ήξερε εκείνος… Κι ούτε εγώ τον ρώτησα ποτέ. Έφυγε ο χρόνος κι ο Αλέξανδρος για το Παρίσι. «Είναι η πόλη που κουβαλάω στα κλειδιά μου» , του έλεγα. «Έλα», ελεγε εκείνος. «Κάποια στιγμή μπορεί να ταξιδέψω στο Παρίσι και να έρθω να σε δω», του είπα.

Κάποια στιγμή θα ταξιδέψουμε….
Περνάει η ζωή και τα ταξίδια που επιθυμούμε δεν τα κάνουμε ποτέ.

Τελευταία φορά μιλήσαμε στα γενέθλιά μου. «O,τι έχεις να το αγαπάς κι ό,τι αγαπάς να το ‘χεις, ταλαντούχο αναλατάκι μου!» Κι εγώ του έστειλα μια ευχή για να την ακούσει το σύμπαν. Έτσι του είπα. Δεν άκουσε το σύμπαν Αλέξανδρε… Σε πήρε μαζί του. 

Σήμερα που ξενυχτώ και γρατζουνάω λίγο τον εαυτό μου σκέφτομαι, πως ο χρόνος χάνεται, μαζί και οι άνθρωποι. Κι αναρωτιέμαι. Τί τελικά μένει; Τί μας αφήνει ο χρόνος αλλά και οι άνθρωποι… Κι εγώ αφήνω σημάδια. Ένα τόσο δα, μικρό σουγιαδάκι κρατώ. Πάλι χαράζω τον εαυτό μου. Και χαράζοντας, περνάει η ζωή… Ανοίγοντας πληγές, ίσως είναι ο μόνος τρόπος να νιώσεις πραγματικά ζωντανός. Ο πόνος σε κάνει να νιώθεις ζωντανός. Κι εγώ μετά μετράω τα σημάδια. Και προσπαθώ να μετρήσω το χρόνο αλλά δεν τα καταφέρνω. Και μέσα του μετράω ανθρώπους. Ούτε εκεί τα καταφέρνω…

Κι αφού δεν καταφέρνω να μετρήσω το χρόνο, προσπαθώ να τον πιάσω. Αλλά δεν πιάνεται ο άτιμος… Το ίδιο και οι άνθρωποι. Το ίδιο κι εγώ. Και κάπως έτσι, γνώρισα εσένα. Μέσα σε μια διαστολή του προσωπικού μου σύμπαντος. Είναι θέμα απόστασης από τους ανθρώπους. Ξέρω να την κρατάω κι έτσι ο χρόνος κυλάει διαφορετικά για όλους. Για μένα, πάλι, πιο αργά.

Και συνεχίζω κι αναρωτιέμαι. Αν είναι ο χρόνος που φέρνει τους ανθρώπους και κατά πόσο εκείνος τους παίρνει πάλι πίσω. Αν αυτά που αγαπάμε μπορούμε να τα εμπιστευθούμε στο χρόνο.

Κι ο χρόνος περνάει, το ‘παμε. Δε σ’ αφήνει να είσαι αυτό που είσαι, να γίνεις αυτό που είσαι ή να μείνεις αυτό που είσαι. Σε κάθε περίπτωση, θα γίνεις και κάτι που δεν είσαι. Δεν το αποφεύγεις. Κι έτσι η ζωή σού χαράζει σημάδια. Κι εσύ αποφεύγεις τους ανθρώπους. Γιατί φοβάσαι τα σημάδια. Μα έρχεται ο χρόνος και σου φέρνει τη στιγμή του. Πάντα τη φέρνει. Και σου φτιάχνει έναν κόσμο ολόκληρο… Κι εσύ δεν θέλεις να τον δεις να χάνεται.

Ποτέ δεν ξέρεις ποιά ψυχή θα συναντήσει τη δική σου… Ούτε σε ποια στιγμή του χρόνου. Γι αυτό να την κρατάς ανοιχτή. Μην ψάχνεις σε βιτρίνες, μην ψαχουλεύεις ονόματα. Να ψαχουλεύεις τους ανθρώπους. Όλα τα υπόλοιπα χτίζονται. Αντίστοιχα γκρεμίζονται κιόλας. Οι άνθρωποι, όμως, μένουν. Ακόμη κι όταν φεύγουν, μένουν.

Ένα τόσο δα, μικρό σουγιαδάκι που λέγεται ζωή. Την κρατάς στα χέρια σου, μαζί με μιαν επιλογή. Ή θα σκίσεις την καρδιά κάποιου ή θα χαράξεις επάνω της μια αγάπη ανεξίτηλη.

Να την οδηγήσεις και να ταξιδέψεις…

«Stay while the melody’s sung
Break like a wave on the run
I do be sure I can’t say anymore
I just know that it won’t last forever»

Advertisements
This entry was posted in: Σκέψεις και Λέξεις

by

Μια φορά κι έναν καιρό... ηθοποιός, με σπουδές στο marketing, παρολίγον χορεύτρια, νυν συγγραφέας κι όλα τα ονειροπόλα παρελκόμενα.

3 Comments

  1. Παράθεμα: Οι αγάπες των σκουπιδιών | Aidonaki

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s