Σκέψεις και Λέξεις
Σχολιάστε

Αυτοί που μοιράζονται το Τίποτα


«Σας ευχαριστώ όλους πάρα πολύ, από το τίποτα το έφτιαξα όλο αυτό…». Όποιο κι αν είναι αυτό, αυτή ήταν περίπου η φράση που διάβασα από κάποιον, κάποια, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει αυτό το Τίποτα από το οποίο μπορείς να φτιάξεις κάτι πάρα πολύ. Πόσο τίποτα υπάρχει στ’ αλήθεια μέσα του; Και πόσο εύκολα έχουμε την τάση να χρησιμοποιούμε τη φράση «Δεν έχω τίποτα» ή «Από το τίποτα ξεκίνησα» και πάει λέγοντας…

Προσωπικά πιστεύω πως από το τίποτα, τίποτα δε γεννιέται. Χρειάζεται να υπάρχει πάντα κάτι. Μικρό, μεγάλο, δεν έχει πάλι σημασία. Κάτι. Οτιδήποτε. Ακόμα και για να με διαβάζεις εδώ, χρειάζεται κάτι. Αυτό το ελάχιστο που μπορεί να χρειάζεται αλλά σίγουρα είναι κάτι. Με το τίποτα δε θα έγραφα εδώ κι ούτε κι εσύ θα μπορούσες τώρα να με διαβάσεις.

Κι αισθάνομαι ακόμα και θυμό με αυτό το Τίποτα όταν χρησιμοποιείται τόσο αυθαίρετα και επιπόλαια από τους ανθρώπους. «Σιγά το πράγμα, τίποτα δεν είναι», «Τίποτα δε χρειάζεται», «Δεν έχεις ανάγκη τίποτα» κ.ο.κ. Και συνεχίζω να θυμώνω. Ίσως επειδή γνωρίζω πώς είναι να υπάρχεις μέσα στο Τίποτα αλλά και πάλι… Πώς μπορώ ακόμη κι εγώ να το χρησιμοποιήσω; Να υποστηρίξω πως ό,τι έφτιαξα δημιουργήθηκε από το τίποτα;

Δεν υπάρχει, λοιπόν, τίποτα σε αυτήν τη ζωή που να μη χρειάζεται προσπάθεια, εργαλεία, κόπο, χρόνο, τρόπο, ενέργεια, τη σκέψη σου, ακόμη και την ψυχή σου.

Και σε τελική ανάλυση, τι σημαίνει να μην έχεις τίποτα; Να μην έχεις λεφτά; Να μην έχεις φαγητό, ρεύμα και νερό; Να μην έχεις σπίτι; Ή μπορεί μ’ έναν τρόπο να σημαίνει πως δεν έχεις ανθρώπους και αγάπη; Πως δεν έχεις τη ζωή που αγαπάς κι έτσι ό,τι και να έχεις ή να κατέχεις μοιάζουν όλα σαν ένα Τίποτα… Και τότε πάλι δεν έχεις σπίτι.

Να νιώθεις τον εαυτό σου ένα άδειο κουφάρι, ένα πτώμα στη μέση του πουθενά αυτού του κόσμου που σε προσπερνά τόσο γρήγορα κι αδιάφορα και μοιάζει σαν να μην υπάρχει κανείς επάνω στη γη. Κανείς για σένα.

Πες μου, λοιπόν, πώς είναι δυνατόν μέσα σ’ αυτήν την εποχή του Τίποτα να συμβιβαζόμαστε με το Τίποτα και να μην κάνουμε Κάτι; Οτιδήποτε.

Κι έτσι που λες, ένα Τίποτα μιας απέραντης θάλασσας με ξέβρασε σ’ ένα κάτι και σου γράφω πάλι σήμερα. Για να σου πω, πως τίποτα δεν είναι τίποτα. Πως ούτε εσύ είσαι τίποτα. Είσαι ένα τόσο σημαντικό Κάτι, τόσο μοναδικό, που αν το θελήσεις μπορείς να φτιάξεις Τα Πάντα.

Τα Πάντα που συνθέτουν το δικό σου ξεχωριστό κόσμο. Ακόμα κι αν για τους άλλους τα δικά σου Πάντα μοιάζουν τίποτα.

Γιατί σ’ αυτόν τον κόσμο υπάρχουμε κι εμείς που Ονειρευόμαστε, μαδάμε μαργαρίτες και μοιραζόμαστε το Τίποτα.

Τσίου, Ρ.

«Με ρωτάνε, ‘Από πού να ήρθες;’ Δε θα πω, ποτέ, σε κανέναν Τίποτα» Π. Π.

Advertisements
This entry was posted in: Σκέψεις και Λέξεις

by

Μια φορά κι έναν καιρό... ηθοποιός, με σπουδές στο marketing, παρολίγον χορεύτρια, νυν συγγραφέας κι όλα τα ονειροπόλα παρελκόμενα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s